LTO vraagt passende huurregels voor seizoensarbeiders

LTO Nederland heeft gereageerd op de internetconsultatie over het wetsvoorstel passende huurcontracten. LTO ondersteunt het doel om huurders beter te beschermen, maar vraagt om rekening te houden met internationale werknemers die tijdelijk naar Nederland komen voor seizoenswerk.

Het wetsvoorstel maakt volgens LTO nog onvoldoende onderscheid tussen internationale werknemers die langdurig in Nederland wonen en werknemers die hier slechts enkele maanden verblijven. Voor seizoensarbeiders past een regulier huurcontract met volledige huurbescherming niet goed bij de tijdelijke aard van hun werk en verblijf.

LTO pleit daarom voor een aparte contractvorm die aansluit op de duur van het seizoen. Tijdelijke huisvesting moet mogelijk blijven, met duidelijke afspraken over de huurprijs, kwaliteit, certificering, handhaving en opzegtermijn.

Seizoenswerk duurt vaak langer dan 30 nachten

In het wetsvoorstel wordt voorgesteld om kortdurende verhuur te beperken tot maximaal 30 nachten. Deze termijn sluit volgens LTO niet aan op de agrarische praktijk. Internationale werknemers verblijven voor seizoenswerk meestal twee tot zes maanden in Nederland. In sommige teelten kan dit oplopen tot negen maanden.

Ook weers- en marktomstandigheden kunnen invloed hebben op de duur van het werk. Een strikte grens van 30 nachten kan ertoe leiden dat er minder huisvesting beschikbaar komt. Hierdoor kan de druk op de reguliere woningmarkt juist toenemen. LTO vraagt daarom om een aparte regeling die tijdelijke huisvesting gedurende de werkelijke duur van het seizoen mogelijk maakt.

Zekerheid voor gecertificeerde huisvesting

LTO benadrukt ook het belang van goede, gecertificeerde huisvesting op of nabij agrarische bedrijven. Veel werkgevers hebben geïnvesteerd in woonruimte die voldoet aan erkende kwaliteitsnormen, zoals het Agrarisch Keurmerk Flexwonen (AKF).

Deze huisvesting biedt internationale werknemers een goede woonomgeving en vermindert de druk op de reguliere woningmarkt. LTO vraagt daarom om voldoende zekerheid voor bestaande, vergunde huisvestingslocaties die aan de kwaliteitseisen voldoen. Ook is een duidelijke overgangsregeling nodig, zodat gedane investeringen niet onnodig onder druk komen te staan.